Kategori Arşiv Dilber Saka

Bir Ömürlük Sevda

Emine’ydi adı.. Akçakale kıyılarında bir köyden kaçarak gelin gelmişti buraya..

Gerçi buna ne kadar kaçarak, denirdi?

Babası o’nu köyün ileri gelen ailelerinden birine gelin verecekti. Kaynata olacak oğlan babası, iki kızını da Emine’nin abileriyle evlendirmişti. Hısım-akrabaydılar da hani.. Emine kızı da... Tamamını Oku | Paylaş

Bir kadının miladıdır gözyaşı…

Kadınlar ağlar. Güçsüzlüğünden değil. Günün doğuşuna. Bir ananın, çemberinin ucuyla sildiği acıya. Bir babanın, göziçlerine biriken hüzne. Mavilerine dokunmuş bir sevgiliye. Yürekten ağlar bir kadın, yürekten sevdiğine ağlar.. Ağlayan kadın kolay kolay gitmez sevdiğinden. Gözü karadır ağlayan kadının. Yiğittir. Yüreğinin her zerresiyle sevdiğine bağlıdır. Yarinden başka yar istemeyecek denli onurludur.... Tamamını Oku | Paylaş

Ve Yine Aşk

adama; “evvelim sen oldun ahirim sensin..”
dizelerini yazdıran aşk ile
“neremi neremi askm?”
diyen aşk aynı olabilir mi?
olamaz çünkü
adam;
hesaba-kitaba vurmadan ‘evveli’ olduğu birinin aynı hesapsızlıkla-kitapsızlıkla’ahiri’ olmasına vesile olmuştur..
çünkü adam evrilmeden, devrilmeden, kıvırmadan,... Tamamını Oku | Paylaş

Dilber Saka

“Ah salçöhera”

Anlatılmaz hüzünlerden geçiyoruz.  Bu sokaklarda saklandığımız mavide kanıyor bulutların kanatları. Belki hiç gelmedim sana. Belki bilmediğim korkularda, demini alan bir çay gibi bardakta bekliyordu zaman. Çığlıklı bir kentin has oğulları, has kızları değil miydik biz?

Kaldı sevinçlerimiz asılı türkülerin saçlarında. Islak sazlıklardan yürüyerek geçti rüzgar. Tafta eteklerinin hışrtısı öpmekte... Tamamını Oku | Paylaş